Photo Event

18.06.2011 - 21.08.2011 15:00 I De Garage

Eén man, zeven vrouwen. Klassiek versus hedendaags. Zwart-wit versus kleur. Deze editie van Photo Event wordt er een waarin ‘contrast’ een prominente plaats zal innemen. Beelden die spreken, beelden die provoceren en doen nadenken. De toeschouwer wordt afwisselend verleid, verrast en verbaasd. Deze fotokunstenaars weten emoties op te roepen door een gedurfde compositie, een onverwachte beweging of een ontroerende eenvoud.

Ellen Kooi ziet het groots. Letterlijk dan. In haar grootschalige panoramische foto's draagt deze gerenommeerde Nederlandse fotografe haar publiek uit om de grens tussen realiteit en fantasie op te zoeken. De vaak oerhollandse landschappen reflecteren het innerlijke van de personages die deze wonderlijke wereld bevolken. Zo blijken bijvoorbeeld bengelende takken in een boom bij nader onderzoek kinderbeentjes te zijn. Koois werk reflecteert het leven als één groot dramatisch verhaal, als sprookjes voor volwassenen, donker randje inclusief. (foto hierboven - Ellen Kooi, Penningsveer-riet)

RebekkaVanderhaeghenis veel meer dan ‘de dochter van’ kledingontwerpster Kaat Tilley. Haar voorliefde voor beeldhouw- en schilderkunst heeft ze in elk geval van geen vreemden. Met fotoreeksen als ‘Pure Sang’ zaait ze verwarring: maagdelijk poederwitte lichamen met een spoor van bloed tonen een kwetsbare theatraliteit en vergankelijkheid. Ze speelt graag met beelden, die je laag per laag moet ontdekken. Rebekka is heel zwart-wit en houdt van een grovere korrel, zowel in haar werk als in het echte leven. Haar portretten zijn vaak bombastisch en in your face, maar evenzeer kleinschalig en intiem. 

Sarah Van Marcke is een jonge Gentse fotografe met een eigen visie. In haar werkt zet ze het gedrag en de anatomie van de mens tegenover een setting van geometrische vormen. Het mysterieuze, kille en bevreemdende van hedendaagse architectuur speelt daarin een prominente rol. Mens versus natuur, het warme soepele lijf imiteert en contrasteert met het onpersoonlijke van asfalt en betonnen constructies. Sarah Van Marckesculptureert haar eigen lichaam in haar foto’s, waarbij ze steeds op zoek gaat naar een perfecte locatie met een bijzondere sociale, culturele of historische achtergrond. 

In een expo vol vrouwen staat JeanloupSieff zijn mannetje. Zelfs elf jaar na zijn dood blijft deze Franse meesterfotograaf een absolute topper in zijn genre. Hij startte zijn carrière als freelance journalist en ontpopte zich in sneltempo tot een van de meest gerenommeerde modefotografen van zijn tijd. Zijn zwart-wit portretten van de jaren ’50 tot ’90 worden beschouwd als ‘vintage’ en getuigen van een ongekende elegantie. Sieffs naaktportretten zijn betoverend authentiek, mooi en zelfs op een vreemde manier aangenaam melancholisch. Het oeuvre van JeanloupSieff beïnvloedde hele generaties fotografen en verdient terecht een plaats in het collectief (foto)geheugen. 

Liesje Reyskens maakt foto’s die knallen, de kleuren spatten bij momenten bijna letterlijk van het papier. Haar werk bevindt zich op het kantelpunt tussen realisme en fantasie. Ze portretteert frivole onschuldige jongedames in schijnbaar lieflijke taferelen, maar niets is wat het lijkt in Reyskens wereld. Haar eigenzinnige decors versterken het beeld, het zijn commerciële settings die door hun ‘opgepomptheid’ een zekere tristesse uitstralen. Deze beloftevolle jonge fotografe maakt beelden met een internationale touch die sprookjesachtig mooi zijn, maar met een flinke kink in de kabel. 

De Duitse fotografe Julia Fullerton-Batten heeft een unieke fotografische stijl. Telkens opnieuw ontdek je als toeschouwer weer nieuwe elementen in haar surreële beelden van reuzenvrouwen in vreemde miniatuurlandschappen. In ‘Teenagestories’ staat deze bevreemding symbool voor de onthechting die tieners vaak voelen met hun leefwereld. Ze gebruikt ook heel bewust geen professionele modellen: de natuurlijke naïviteit van een tienermeisje contrasteert dan extra goed met de (be)vreemde(nde) decors. Naturel versus artificeel, een spanningsveld dat Fullerton-Batten ook via een bijzondere belichting graag benadrukt. 

Lieve De Becker werkt ademt surrealisme. Als reclamefotografe ontdekte ze fotografie als medium om totaal nieuwe werelden te creëren. Haar foto’s zijn vreemde gestileerde tableaus. De personages zijn vaak verstild en versteend in een omgeving waar ze niet thuis lijken te horen. Ze stelt vragen via haar foto’s: over mens en natuur in ‘Into the wild’, en over het kind-zijn in een wereld van volwassenen in de reeks ‘The Future’. 

i.s.m. Centrum voor Beeldexpressie

DO - ZO | 11u00 - 18u00

• Toegang: Gratis