Kevin Welslau

Project: From Creation

De bijzonder gedetailleerde beeldentaal van Welslau (°1980, Wilrijk) toont ons herkenbare elementen uit de realiteit zoals planten, rotsen, dieren. Doch in de precieuze schilderijen en tekeningen van deze jonge kunstenaar worden ze een bizar decor voor een onbestemd universum dat ver afstaat van de waarneembare werkelijkheid. De kunstenaar roept een verbeelde realiteit  tot leven waarin een albinogorilla wierrook heeft aangestoken, waarin water ongemerkt over-loopt in lucht of waarin een ontdekkingsreiziger (die sprekend op de kunstenaar zelf lijkt) zich optrekt aan een in het ijle zwevende bol.

Kevin Welslau is in de eerste plaats schilder. Hij creëert een picturaal universum binnen de wetten, beperkingen en vrijheden die inherent zijn aan de schilderkunst. Het zijn schilder-achtige, imaginaire composities waarin de focus ligt op techniek en vakmanschap. Enerzijds worden de schilderijen gekenmerkt door een grote aandacht voor het detail, met fijne penseelstreken die doen denken aan Perzische en Indische miniaturen, of aan het werk van de Vlaamse primitieven; zoals de bomen waarin elk afzonderlijk blaadje en takje even precies zijn geschilderd, de atmosferische perspectieven en de vele onvermoede details. Anderzijds zien we hedendaagse, strikt picturale gestes, die onder meer verankerd zijn in abstract-expressionistische technieken: zoals druppels, spatten of uitlopende verfformaties. 

In zekere zin vormen de werken picturale allegorieën: het zijn mythologische vertellingen over het ontstaan van het schilderij zelf. Door de schildertechnische kant te benadrukken, ontmaskert Welslau op een geniepige manier ook de ruimtelijke illusie die hij zorgvuldig heeft opgebouwd. Door bijvoorbeeld sterren op het laatste moment op het doek te spatten,  draait hij zijn wereld binnenstebuiten. Wat in principe het verst van ons vandaan zou moeten liggen, springt in het schilderij naar voor. Zo wordt de toeschouwer betrokken bij de constructie van zijn werelden, en maakt Welslau hen ook deelgenoot van het verbeeldings-proces dat daaraan ten grondslag ligt. 

Welslau’s beeldentaal laat tegelijkertijd zien volgens welke (niet-picturale) mechanismen we onze eigen werelden scheppen in het dagelijkse leven. Je kan zijn voorstellingen daarom ook beschouwen als allegorische afbeeldingen van de alledaagse schepping. Hoe exotisch Welslau’s schilderijen er ook uitzien, ze lijken steeds iets te vertellen over de wijze waarop we uiteenlopende elementen in de werkelijkheid selecteren, schikken, abstraheren en aan elkaar verbinden, om zo een ‘volledige’ wereld te creëren. Welslau put voor zijn narratieve composities uit een mythisch register, al is het niet helemaal duidelijk om welke mythes het gaat. Hij laat zich duidelijk inspireren door mythologische beeldentalen uit de hele wereld en uit alle tijden. Menselijke figuren ontbreken bijna volledig in zijn werk. De natuur die hij afbeeldt lijkt — paradoxaal genoeg — een menselijke verbeelding te zijn van wat de wereld zou kunnen zijn zonder menselijke inbreng. 

Welslau’s werk mag dan narratief zijn, de verhalen die hij vertelt, blijven vreemd voor de toeschouwer. Zijn wereld is duidelijk gecomponeerd en wekt daardoor de indruk betekenisvol te zijn, maar het heeft geenszins een rechtlijnige inhoud die de toeschouwer zomaar in enkele zinnen kan parafraseren. Kijken naar een schilderij van Welslau is dan ook zoiets als uitgenodigd worden om te geloven dat je dingen werkelijk voor de eerste keer kan zien.

 [Naar een tekst van Koen Sels, De verbeelding van een verkavele wereld. De geschilderde werelden van Kevin Welslau]

Open: Do - Zo, 11u00 - 18u00

• Toegang: Gratis